(ابوحمزه ثمالی) آورده است که: در یکی از روزها در

محضر درس امام محمد باقر (ع) بودم، هنگامی که حاضران

رفتند، امام باقر (ع) فرمود:

اباحمزه! از رخدادهایی که خداوند آن را قطعی ساخته است

قیام قائم ماست . هرکس در آنچه می گویم تردید کند با

حال کفر به خدا، او را ملاقات خواهد کرد . آنگاه افزود:

پدرم و مادرم فدای وجود گرانمایه او بادکه همنام و هم

کنیه من است و هفتمین امام پس از من . پدرم فدای کسی

باد که زمین را لبریز از عدل و دادمی کند همان گونه که

به هنگامه ظهورش از ستم و بیداد لبریز است .

یا اباحمزه! هر کس سعادت دیدار او را داشت و همان گونه

که به پیامبر (ص) و علی (ع) سلام و درودمی گوید بر آن

حضرت درود گفت و فرمانبردار او گردید، بهشت بر او واجب

می گردد و هر کس به آن وجودگرانمایه سلام نگفت، خداوند

بهشت را بر او حرام ساخته و او را در آتش سوزان جای

خواهد داد و چه بدجایی است جایگاه ستمکاران! 

                                                                                             بحارالانوار، ج 24، ص 241 

بانوی دانش پژوهی که به (ام هانی) شهرت داشت آورده

است که بامدادی بر حضرت باقر (ع) وارد شدم و گفتم:

رورم! آیه ای از قرآن شریف، ذهن و فکرم را به خود

مشغول داشته و خوابم را ربوده است

فرمود: (کدام آیه ام هانی؟ بپرس!)

گفتم: (این آیه شریفه که می فرماید: فلا اقسم بالخنس ×الجوار الکنس) (1)

فرمود: (به! به! چه مسئله خوبی پرسیدی، این مولود

گرانمایه ای است در آخرالزمان . او (مهدی) این عترت

پاک است . مهدی خاندان وحی و رسالت، برای او غیبت و

حیرتی است که گروهی در آن گمراه می گردند وگروههایی

راه حق و هدایت را می یابند . خوشا به حالت اگر او و

زمان او را درک کنی ... و خوشا به حال آنان که او را

درک خواهند نمود). (2)

                                                      

1) سوره تکویر، آیه 16 و 17 .

2) اکمال الدین، شیخ صدوق، ج 1، ص 330 و بحارالانوار، ج 51، ص 137

http://rahekhoda.persiangig.com/%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86%20%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AA%DB%8C%20%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%20%D8%A7%D9%84%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%B9%D8%AC/%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%B1%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D8%B5%D8%A8%D8%AD/%D8%AF%D8%B9%D8%A7%DB%8C%20%D9%81%D8%B1%D8%AC2.jpg


گرچه هزاران سال است تمامی شعرهایمان گله از نبود توست

گرچه تنها فریادمان مولا بیا ست و تو کجائی؟

وگرچه باورمان نبود و غیبت توست

اما غافلیم

هزاران سال و اندیست که غافلیم که هستی

غافلیم که  انکه نیست و در غیبت است وجود ماست

که گناه و عصیان پرده ی غیبتش شده و مانع دیدنت

که مائیم انکه باید به سوی تو اید

سالها گشتیم و گشتیم و داد هجران سردادیم

دریغ که نیاندیشیدیم که بی رویت چگونه هستیم اگر نیستی

چگونه نفس میکشیم چگونه زمین و زمان در گردش است و

که توئی دلیل تمامی دلیلها

وکاش اندیشه کنیم

وکاش بدانیم که ما خود حجابیم

وکاش برداریم این حجاب را

وکاش.........................

اللهم عجل لولیک الفرج